Türkçe

PTS Kongresi: Medyanın bir kitle partisinin kollektif örgütleyicisi olarak kullanılması

Arjantin’de yapılan PTS kongresinde solun işçi sınıfı, gençlik ve kadınlar üzerindeki etkisini nasıl arttırabileceği konuşuldu. Sınıfa Karşı Sınıf'ın da bir parçası olduğu uluslararası online medya ağına bağlı “La Izquierda Diario” bu konuda merkezi bir rol oynamakta.

PTS Kongresi: Medyanın bir kitle partisinin kollektif örgütleyicisi olarak kullanılması

Sosyal­ist İşçi­lerin Partisi’nin (PTS) 15. Fed­er­al kon­gre­si Tem­muz ayın­da Buenos Aires’te yapıldı. Üç gün süren kon­grede par­tinin kay­det­tiği genel iler­leme konuşul­du ve par­tinin işçi sınıfı, kadın­lar ve genç­lik için­de­ki etk­isi ve örgütlülüğünün nasıl güçlendirilebile­ceği hakkın­da öner­il­er tartışıldı. Eylül 2014’te hay­a­ta geçen “La Izquier­da Diario” medya ağının bu süreçte önem­li bir rol oynay­a­cağı düşünülüy­or.

PTS’in kay­det­tiği iler­leme ve etkin­lik­lerinin yöne­li­mi yoğun bir şek­ilde tartışıldı. Aşağı­da bu tartış­malar­dan çıkan sonuçları sunuy­oruz:

15. kon­gre sonu­cun­da kök­lü bir değişime karar ver­il­di. Hedef, La Izquier­da Diario’nun hem diji­tal hem de basılı ver­siy­onunu işçil­er, gençler ve kadın­ların kollek­tif bir örgüt­leyi­ci­sine dönüştürmek olarak belir­len­di. Somut olarak, LID’in ülke çapın­da Macri hüküme­tine ve eyaletlerde­ki Cam­biemos ve Per­o­nist „Zafer Ceph­esi“ yöne­tim­ler­ine karşı direniş örgütleyen­lerin elinde kollek­tif bir araç haline getir­ilme­sine karar ver­il­di. LID, aynı zaman­da „Sol­un ve İşçi­lerin Cephesi“ne (FIT) işçi sınıfının ihtiyaç duy­duğu bir kitle par­tisinin inşası hususun­da destek vere­cek.

PTS, bun­dan iki yıl önce sol­un sadece sendikal faaliyetler ve seçim kam­pa­nyaları (mily­on­lara ulaşa­bildiğimiz ender zaman­lar) konusun­da haber yap­ma ruti­ni­ni kır­mak hem de basın yayın ve web site­si aracılığıy­la yapılan pro­pogan­danın sadece bir avuç insana ulaşa­bilmesinin öte­sine geçmek için LID’i kur­muş­tu.

Bu ilk sınır­lı başarıların üzer­ine inşa ederek sosyal­ist ve enter­nasy­on­al­ist sınıf görüşümüzü insan­lara tanı­tan bir poli­tik akım oluş­tur­mak için siyasi etkimizi diji­tal ortam­da art­tır­maya karar verdik. Zaman­la LID, büyüy­erek 11 fark­lı ülkede­ki bileşen­ler­den oluşan, 6 dilde yayın yapan ve par­timizin enter­nasy­on­al­izmine katkı­da bulu­nan ulus­lararası bir ağa dönüştü.

Net sonuçlara ulaştık: Ziyaretçi sayımız, sitenin açıl­masın­dan önce­sine göre 1000 kat artarak gün­lük orta­la­ma 40000’e (Aylık 1,2 mily­on) ulaştı. Yak­laşık 38000 kul­lanıcı siteyi ayda 10 kere­den daha fazla ziyaret ediy­or ve her ziyarette en az üç fark­lı say­faya bakıy­or­lar. Daki­ka başı gün­cellemel­er­le, LID birçok insan için doğru­dan bil­gi ala­bile­cek­leri bir orta­ma dönüştü.

Böylece artık sadece fikir­ler için bir kay­nak olmanın öte­sine geçti. (Baş makaleler­im­izin ve önde gelen Arjan­tinli gazete­cil­er­le yap­tıgımız ropör­ta­jlar­in görüldüğü alan)

Aynı şek­ilde, haf­talık yayın yapan online tele­vizy­on kanalı La Izquier­da Diario TV de sol düşünceyi yay­mak için her tür­lü medyayı kul­lan­ma isteğimizi göster­mek­te­dir. Bunun için pro­gramın devlet tele­vizy­onun­da yayın­lan­masını da talep ettik.

Bu karar­lı adım­ların önem­li bir sebe­bi, FIT’in Ekim ayın­da­ki ön seçim­lerde­ki başarısının başkan adayı Nico­las del Cano, başkan yardım­cısı adayı Myr­i­am Bergman, mil­letvek­ili adayı Chris­t­ian Castil­lo ve eyalet tem­sil­ci­ler­im­izin tanınır­lığını art­tır­ması oldu.

Kon­grede, fikir­leri­ni ve eleştir­i­leri­ni ifade eden ve makaleleri arkadaşlarıy­la, aileleriyle, iş ve okul arkadaşlarıy­la pay­laşan işçil­er, kadın­lar ve gençler arasın­da git­tikçe daha çok kab­ul gören bir kanal yarat­tığımızın altını çizdik. Bu inisiy­at­i­fi çoğalt­ma ve sis­tem­atik­leştirme yol­u­na git­m­eye karar verdik. Bin­lerce yoldaşımızın bu gazetede yaz­masını ve böylece gazeteyi ken­di gazeteleri, yani sol­cu­ların, işçi­lerin, genç­lerin ve kadın­ların gazete­si haline getirmeleri­ni istiy­oruz. Onlar, gazetenin gerçek özne­si haline gelmelil­er. Bugün içlerinde PTS üyelerinin, biz­im kur­duğu­muz örgüt­lerin ve par­ti destekçi­lerinin kur­duğu ağların üyelerinin bulun­duğu 7000 yoldaşla yola çıkıy­oruz. Lakin amacımız, poli­tik etk­i­leriyle yüzbin­lerce insana erişe­bilen birkaç bin insanı daha kap­sayan bir yayın ağı oluş­tur­mak.

Bu yüz­den kon­gre, her ay muhabir­lerin ve gazet­eye katkı­da bulu­nan­ların yazdığı en az 2000 maka­leyi yayın­la­mayı hedef olarak belirle­di. Buna redak­siy­on ekib­inin yazdığı 1000’i aşkın makale de ilave olarak geliy­or. Redak­siy­onun çalış­ması hem arka­plan (teori) makaleleri hem de dakikalık gün­cellemel­er sun­mak üzere vardiya sis­te­mi halinde yeniden düzen­len­di.

Neden Leninizm’den bahsediy­oruz? Bize göre işçi sınıfının ve işçi sınıfının par­tisinin örgütlen­mesinin en iyi örneği­ni Lenin’in yönet­tiği ve 1917’de Rus devrim­iyle taçlanan süreç teşk­il etmiştir. Leninizm, kap­i­tal­istlere, sendi­ka bürokra­si­sine ve siyasi bürokrasiye devrim­ci bir pro­gram vası­tasıy­la karşı çık­mak için kök­leri işçi sınıfının içinde bulu­nan ve demokratik merkeziyetçil­iğe dayanan bir par­ti inşa etmek ve nihayetinde bu yol­la işçi ikti­darını ve sosyal­iz­mi kur­mak demek­tir.

Biz­im strate­jimiz budur. Bu strate­ji hala gün­cel­liği­ni koruyan birçok tar­tiş­manın sonu­cud­ur. Mesela işçi sını­fi merke­zli (işçi sınıfının yaşamın­dan ve mücadelelerinden yola çıkarak) hareket etmenin gereklil­iğine işaret ettik. Lenin’in „Ne Yapmalı“sını, bazı FIT bileşen­lerinin yap­tığı gibi katı bir şek­ilde yorum­la­yarak dışarı­dan konuş­may­la yetine­mey­iz.

Özel­lik­le 2014 yılın­da­ki Lear mücade­le­si sırasın­da göz önüne gelen bir baş­ka mese­le ise, tama­men sınıf savaşını yürüt­mek­le ilgile­nen bir par­ti kur­mamızın mı, yok­sa her ne kadar işv­eren­ler ve bürokrasi gerek­tiğinde işten çıkar­ma terörüne, sokak çeteler­ine ve kanun­su­zluğa başvur­mak­tan çek­in­mese de yasal zeminden ayrıl­ma­manın mı gerek­tiğiy­di. Ama Leninizm aynı zaman­da devrim­ci sol ile işçi hareke­ti­ni bir­leştirmede­ki esnek­lik ve yaratıcılık demek­tir. Bu, ger­ileme dönem­lerinde örgütün dağıl­masını engelle­mek için safları sık­laştır­mak, iler­leme dönem­lerinde ise cesur­ca ve geniş bir şek­ilde hareket etmek anlamı­na gelebilir.

Çar­lık Rusyası’nda 1912’den 1914’e kadar legal olarak yayın yapan ve işçi­lerin ken­di yazdık­ları yazıları yayın­layan Prav­da gazetesi­ni örnek alıy­oruz. İşçi gru­pları, gazeteyi finanse etmek için para toplamıştı. O dönem işçi mücade­lesinin iler­leme döne­miy­di ama gazete birçok kez san­sür­len­mişti ve bu da gazeteyi gizli yayın yap­maya yönelt­mişti. Lenin, gazetenin ken­di­ni poli­tik bir özne olarak kon­um­landıran işçi sınıfının gazete­si olduğunu savun­mak için (para/eşya) topla­ma kam­pa­nyası ve her gün yayın­lanan 40 maka­leyi göster­mişti. Bolşe­vik Par­ti kapılarını açmış ve Praw­da için çalışan herke­si par­ti destekçisi olarak gör­müştü. Her ne kadar bugün şart­lar çok fark­lı da olsa, biz Lenin’in meto­dunu yeniden uygu­la­mak istiy­oruz.

Bu mey­dan oku­mamız esnasın­da ne gibi koşullar bulunuy­or? Ülkem­izde büyük sendikalar sınıf işbir­likçisi olduğu için işçi sınıfının bağım­sız bir siyasi ifade­si yok. Sendikalar, cumhur­başkanı işten çıkar­malara karşı olan kanunu veto ettiğinde hiçbir şey yap­madılar ve zam­lara karşı da bir şey yap­may­a­cak­lar. Ülkede­ki güç den­geleri net değil. Bir çok işçi göz ardı edilme tedir­gin­liği­ni yaşıy­or ama düzene olan hoşnut­su­zluk artıy­or ve bir zaman Kirch­ner­iz­mi destekleyen reformist illüzy­on­lar dağılıy­or. Bu durum da işçi­lerin ve yok­sulların baş kaldır­ması için uygun koşullar yaratıy­or.

Baş­ka bir önem­li fak­tör de Kirch­ner­izmin krizi. Bin­lerce işçinin, kadının ve gencin Per­onizmin daha ileri­ci bir ver­siy­onuy­la yaşadığı, yanıl­gıları açığa vuran deney­im­ler bu halk kes­im­lerinin sola yak­laş­ması­na imkan tanıdı. Biz buna cesur­ca müda­hale etmek istiy­oruz. Lopez olayını izleyen ve sevilmeyen birçok kişinin (Daniel Sci­oli, Ani­bal Fer­nan­dez vb) müdahil olduğu krize rağ­men genç­lik arasin­da Kirch­n­er­ci genç­lik örgüt­lerinin (La Cám­po­ra, Nue­vo Encuen­tro, Evi­ta, Koli­na) hala etk­isi var. Bu örgütler par­ti çizgisi­ni hiç tartış­maya açmadan uygu­luy­or­lar ve aynı zaman­da bu örgütlerde cin­siyetçi­lik ve homo­fo­bi vakaları da görüldü.

15.kongrede daha önce Kirch­n­er­ci hareketin içinde olup şim­di PTS aktivisti olan yoldaşlar da konuş­ma yap­tı. Onlar, Kirch­ner­izm­le poli­tik ve ide­olo­jik olarak tama­men yol­larını ayır­mış işçil­er, kadın­lar ve gençler. Bir bur­ju­va hüküme­tinin işçi­lerin sömürülme­sine, halkın yok­sul­laş­ması­na ve kadın­lar ve genç­lerin bastırıl­ması­na neden olan koşulları değiştire­bile­ceği yanıl­gısın­dan kur­tul­duk­ları için Kirch­ner­izm­le yol­larını ayırdılar. Yol­larını ayırıp sınıf bil­incine sahip sosyal­istler haline geldil­er.

Birçok dele­genin tartış­maya müda­hale­si şu sonu­ca ulaş­mamıza yol açtı: FIT’in bütün sem­pa­ti­zan­larını, bin­lerce Kirch­n­er­ci aktivistin de yaşadığı krize bir­lik­te müda­hale etmek için, bir­lik­te işçi sınıfı­na ve yok­sullara yapılan saldırılara ve zam­lara karşı çık­mak için, sendi­ka bir­lik­lerinden ülke çapın­da bir grevin örgütlen­mesi ve bir mücadele planının oluş­tu­rul­masını talep etmek için ve işçi­lerin, kadın­ların ve öğren­ci­lerin bütün mücadeleler­ine destek ver­mek için La Izquier­da Diario pro­jesinin bir parçası olmaya çağır­malıyız. LID, ülkenin emperyal­ist güçler ve Arjan­tinli büyük ser­maye karşısın­da­ki tes­limiyetine nasil son ver­ilir gibi (bu sadece sosyal­izme geçiş icin antikap­i­tal­ist bir pro­gram ve bir işçi hükümetiyle mümkün ola­bilir) tartış­maların yapıldığı bir plat­form haline gel­di.

Gazeteyi ken­di gazete­si haline getirmek ne demek­tir? Üniver­sitel­erde­ki mücadelel­er sırasın­da bize okurlar­dan gelen bin­lerce mesajı yayın­ladık. Gele­cek­te de buna ben­z­er mücadelel­erde bütün ülkede­ki bin­lerce öğrencinin ken­di deney­im­leri­ni ve görüş­leri­ni bize yaz­masını ve böylece gazeteyi ken­di gazeteleri haline getirmeleri­ni, kendi­leri­ni ifade etmeleri­ni istiy­oruz. Fransa’daki yoldaşlarımız da bunun aynısını yapıy­or­lar. Devrim­ci Komünist Hareket’in (CCR) yayın organı olan Rev­o­lu­tion Per­ma­nente say­fası ülkede­ki geniş çaplı grevler ve gös­ter­i­lerin sesi oldu, anaakım medya bun­lari görmez­den geldiği dönemde bile. Biz, hep­imizin gazet­eye yaz­masını ve böylece özne haline gelmem­izi istiy­oruz.

Sadece mücadelelere destek olmayı ve eleştiri yayın­la­mayı değil, aynı zaman­da işçi sınıfının organik aydın­larını da ortaya çıkar­mayı istiy­oruz. Gram­sci, herkesin entellek­tüel ola­bile­ceği­ni düşünüy­or­du. Bu nok­ta­da, bil­gi­leri­ni kap­i­tal­ist sömürü ve sis­temin yeniden üre­ti­mi için mi, yok­sa işçi sınıfının gelişme­si ve toplumun devrim­ci dönüşümünü sağla­mak için bir özne haline gelme­si için mi kul­lanacak­ları arasın­da seçim yap­maları gerekiy­or­du. Bizler halk tribün­lerinin oluş­masını istiy­oruz. Lenin, aktivist­lerin sadece kısa vadeli ekonomik tale­p­leri değil, aynı zaman­da toplumun en çok ezilen bütün kes­im­lerinin tale­p­leri­ni ifade etmeleri ve savun­maları gerek­tiğine inanıy­or­du. Bunun amacı sadece bu kes­im­leri ser­mayeyle mücadelede müt­te­fik olarak kazan­mak değil, aynı zaman­da işçi sınıfın­da sınıf işbir­likçil­iğine ve sömürülen­ler arasın­da­ki rek­a­bete karşı bir bil­inç oluş­tur­mak­tı. Biz, FIT’in kuru­luş pro­gramının bil­incinde olan, yazdık­ları makalelerin sınıf bil­incinin gelişimine nasıl katkı­da bulun­abile­ceği­ni düşü­nen dava insan­larının ortaya çık­masını istiy­oruz.

Eğer hal­i­hazır­da gazet­eye yazan aktivistlere ek olarak birkaç bin yoldaş daha yaz­maya başlarsa ve gazetenin vizy­onuna katkı­da bulunur­sa, bu insan­lar daha par­ti üye­si olmadan da mücade­lenin bir parçasi olmuş ola­cak­lar.
LID aktivist­leri, işçi sınıfını örgütleyen bir kitle par­tisinin şart olduğu fikri­ni yay­mak için çalıştık­ları zaman par­ti aktivist­leri haline gele­cek­ler. Bu süreç PTS kadro­larının ve aktivist­lerinin önem­li bir rol oyna­masını gerek­tiriy­or: Onlar olmadan hede­fler­im­ize ulaş­mamız mümkün değildir. PTS üyeleri bu gereklilik­leri hem kon­grede hem de kon­gr­eye hazır­lık sürecinde hevesle, strate­jik bil­inçle ve gerek­li cid­diyet ve çabanın bil­incinde olarak kab­ul ettil­er.

Devrim­ci sol­un poli­tik gücünün art­masını istiy­oruz. Poli­tik güç, seçim­ler üzerinde­ki etkiyle aynı şey değildir, çünkü seçim­ler üzerinde­ki etki baş­ka birçok fak­töre bağlıdır. Her geçen gün poli­tize olmuş kes­im­lerin (aktivistler, sendikacilar, entellek­tüeller, gazete­cil­er ve sol seç­men) gazetenin kalitesi­ni daha fazla takdir ettik­leri­ni gözlem­liy­oruz. Biz, LID, PTS ve FIT’in ulusal poli­tik sahnede­ki etk­isi­ni güçlendirmek istiy­oruz.

Ama aynı zaman­da patron­lara, bürokrat­lara ve yetk­ililere karşı mücade­lenin (sınıf mücade­le­si, poli­tik mücadele ve poli­tik hareketler arası mücadelel­er) en somut olduğu yer­lerde­ki, her bir işy­eri ve okul­da­ki etkimizi art­tır­manın gerek­li olduğunu biliy­oruz. Bu yüz­den henüz par­ti üye­si olmayan FIT sem­pa­ti­zanı yoldaşların ken­di gru­plarını örgütlemeleri­ni destek­liy­oruz. Bu tür gru­plar, seç­men gru­plarının aksine mücadelem­izde somut bir eylemlil­iğin temeli­ni oluş­tur­mak­tadır. La Izquier­da Diario, tek başı­na güçlü bir silah ola­bilir, ancak sol­un somut etk­isi­ni art­tır­mak için bu tür gru­plar­la bağının güçlendirilme­si gerek­mek­te­dir.

Bu yüz­den kon­gre, işçi sınıfının mücade­lesinin ve örgüt­lerinin gelişimine daha iyi odak­lan­abilmek için ülke çapın­da­ki „işy­eri çalış­malarının“ koor­dine edilme­sine karar ver­di. Bu iş şu anda örgütlü olduğu­muz sek­tör­lerde, yani gıda üre­ti­mi yapan şir­ketlerde, mat­baalar­da, sabun fab­rikaların­da, metro ve demiry­olu işçi­lerinin arasın­da, lastik fab­rikaların­da, tele­fon oper­atör­lerinde, havacılık sek­töründe, kamu sek­töründe, öğret­men­ler arasın­da, seramik işçi­lerinin arasın­da, sağlık sek­töründe, maden suyu fab­rikaların­da, SMATA, UOM ve UTA’da, tek­stil işçi­leri ve petrol işçi­lerinin arasin­da ve bura­da sayıl­mayan diğer işy­er­lerinde başlıy­or.

Örgütlerde biz­im poli­tik vizy­on­u­muzu tam anlamıy­la ben­imse­meyen ama bürokrasi karşıtı ve mücad­ele­ci olan bağım­sız yoldaşlar­la da ortak nok­ta­lar­da buluşa­biliy­oruz. Aynı zaman­da gelenek­sel bürokrasi­den bağım­sız olan baş­ka poli­tik hareketler­le de itti­fak­larımız var. Ülke çapın­da­ki mücad­ele­ci sendikal hareketin tem­sil­ci­leri­ni buluş­maya çağırıy­oruz ve sendi­ka seçim­lerinde bağım­sız lis­tel­er oluş­tu­ruy­oruz, her ne kadar aramız­da birçok fark­lılık olsa ve bu hareket­lerin bazıları „sol bürokrasiye“ örnek teşk­il etse de. Bu itti­fak­lar, aktivist­lerin deney­i­mi­ni ve örgütlen­mesi­ni geliştirmem­ize de imkan sağlıy­or. Öğren­ci hareketinde ve kadın hareketinde de ben­z­er bir çiz­gi izliy­oruz.

Pan y Rosas (Ekmek ve Güller) hareketiyle katkı­da bulun­duğu­muz kadın ve LGBTI hak­ları mücade­lesinin de çok önem­li bir strate­jik ve tak­tik anlamı bulun­mak­ta. Cin­siyetçil­iğe karşı mücade­lenin öne­m­i­ni küçüm­seyen herkese karşı çık­tığımız şid­detli tartış­malar­da da bu mese­lenin strate­jik öne­mi net bir şek­ilde görüldü. (Bu kişil­er cin­siyetçi baskıyı bu baskının kap­i­tal­izmde görülen en çirkin şekil­ler­ine, mesela insan ticare­tine indirgedil­er.) PTS, cin­siyetçil­iğe, homo­fo­biye ve trans­fo­biye karşi ver­ilen karar­lı mücade­leyi faaliyet gös­ter­diği her alana, özel­lik­le de işçi hareke­tine dahil etti. Aynı zaman­da reformist fem­i­nizme de poli­tik ve ide­olo­jik olarak karşı çıkıy­oruz ve sömürülen ve baskı altın­da­ki emekçi kadın­ların örgütlülüğünün iler­leme­sine büyük değer veriy­oruz. 15. Kon­grede bu karar­lılık­la kadın­ların örgütlen­mesi için gös­ter­diğimiz çabayı art­tır­maya karar verdik.

PTS gençliğinin kur­duğu örgütler, kamusal eğiti­mi, işçil­er ve öğren­ci­lerin güç bir­liği­ni, örgütlen­mesi­ni ve mücadele eden öğren­ci­lerin örgüt­leri­ni (hizmet kuru­luşu mod­elin­in aksine) net bir antikap­i­tal­ist per­spek­tiften destek­le­mek­te­dir. Kon­grede söz alıp konuşan öğren­ci delegel­er­den ve aynı zaman­da üniver­site öğren­ci­lerinin dinamiz­min­den etk­ilendik. Üniver­sitel­erde­ki delegeler­im­iz PTS’in genç kadro­larının önem­li bir rol oynadığı ve hem Buenos Aires’te hem de diğer eyaletlerde örgüt kur­duğu üniver­site mücade­lesin­de­ki gelişmel­er hakkın­da bil­gi ver­di. Bu yüz­den par­tinin bu önem­li kes­i­mi­ni ülke çapın­da merkezileştirmek ve güçlendirmek icin ülke çapın­da bir üniver­site örgütünün kurul­ması­na karar ver­il­di.

PTS bütün ülkede yak­laşık 100 adet işçi derneği ve kulü­pler kur­du ve bunu diğer şehirlerde ve yer­leşim yer­lerinde de yap­mayı plan­lıy­or. Lakin bu dernek­lerin işley­işi strate­jik önem arz eden işçi­lerin ve öğren­ci­lerin örgütlen­mesi­ni oy avcılığı­na feda eden mahalle mil­i­tan­lığı­na teşvik etmek değildir. Bu sebe­ple 15. kon­gre gerek LID pro­jesinin gerekse gru­pların kalkın­masının bu lokaller ile bağlan­tılı bir şek­ilde iler­lemesinde karar kıldı. Man­gal par­ti­lerinde, kut­la­malar­da, sunum­lar­da ve buluş­malar­da çeşitli fab­rikalar­dan ve sendikalar­dan yoldaşlar, öğren­cil­er ve Ekmek ve Güller aktivist­leri bir araya gelip fikir alışver­işinde bulunuy­or­lar, bir­bir­ler­ine siyasi olarak etki ediy­or­lar ve sorun­ları ve imkan­ları tartışıy­or­lar. Bu bakım­dan kon­gre, baş­ka işçi­leri örgütle­mek­le uğraşan işçi­leri ve yoldaşları daha ön plana çıkar­mış durum­da. Öğren­ci ve kadın hareketinde de durum bu şek­ilde.

Tartış­manın son konusu, LID’deki ve aylık sol der­gi olan Sol­un Fikirleri’ndeki (Ideas de Izquier­da) özel makalelerin, Sosyal­ist Düşünce Enstitüsü (IPS) ve Lev Troç­ki Araştır­ma ve Yayın Merkezi (CEIP) tarafın­dan yayın­lanan kitap ve broşür­lerin, TvPTS’nin görsel işit­sel pro­gramının ve Mark­sizm kurslarının ide­olo­jik mücadelede­ki yeriy­di. Yeni üyelerin bur­ju­va sını­fi­na karşı ver­ilen mücade­leyi güçlendirmek amacıy­la devrim­ci Mark­sizmin teorik araçları üzer­ine eği­tilme­si mev­cut üyelerin buna zaman ve emek har­ca­masını gerek­li kılıy­or.

Fredy Lizarrague PTS’in ülke çapın­da­ki lid­er­lerinden biridir.

Schreibe einen Kommentar

Deine E-Mail-Adresse wird nicht veröffentlicht. Erforderliche Felder sind mit * markiert.