Türkçe

#BirKişiDahaEksilmeyeceğiz: Enternasyonal feminist bir hareketin beklenmedik gücü

Arjantinli kadınlardan sonra, İtalya'da toplanan kadın meclisinden de 8 Mart için grev çağrısı geldi. Non Una Di Meno birliği tarafından yazılan metnin türkçe çevirisini yayınlıyoruz.

#BirKişiDahaEksilmeyeceğiz: Enternasyonal feminist bir hareketin beklenmedik gücü

25 Kasım – Kadı­na Yöne­lik Şid­dete Karşı Ulus­lararası Mücadele Günü – genel­lik­le poli­tikacılar tarafın­dan kadın­ların mağ­duriyeti­ni ve aci­zliği­ni kut­samak için kul­lanılan boş bir gelenek­sel gün­den baş­ka bir şey değildir. Bu yıl kadın cinayet­leri sayısının yıl­dan yıla yük­seldiği görülen bir ülke olan İtalya’da, bu gün kendil­iğin­den örgütle­nen devasa bir gös­teriyle yeniden anlam­landırıldı.

Eylem, doğru­dan Arjan­ti­nde­ki #NiU­na­Menos eylem­leri­ni hatır­lat­mak ve dünya­da her gün ayrım­cılığa, şid­dete karşı, ve ken­di kader­leri­ni tayin etmek için mücadele eden Polonya’dan Türkiye’ye, İzlanda’dan Şili’ye tüm kadın­lar­la dayanış­mak için #NonUnaDi­Meno (Bir kişi daha eksilmeye­ceğiz) slo­ganıy­la düzen­len­di.

Bu gös­teri ve devamın­da­ki toplan­tının çağrısı, fark­lı kadın ve fem­i­nist oluşum­ların, kollek­ti­flerin, ağların ve birçok bireyin biraraya gelme­siyle yapıldı. Etkin­liğin düzen­leyi­ci­leri Io Deci­do (Ben karar verir­im) ağı, D.i.Re ve UDI idi.

Roma kent ağı lo Deci­do geçtiğimiz üç yıl­da has­tane ve sağlık hizmet­lerinde­ki kemer sık­ma önlem­ler­ine karşı, kür­ta­ja ve doğum kon­trol yön­tem­ler­ine erişim ile herkesin üreme ve cin­sel hak­ları için harekete geçti. D.i.Re – Şid­dete Karşı Kadın Ağı – İtalya’da kadın kuru­luşları tarafın­dan yönetilen 77 kurum­sal olmayan şid­det karşıtı merkezin oluş­tur­duğu ağdır.

İtalya’daki antifaşist mücadelede­ki kadın­ların tecrübesin­den doğan UDI – İtalya’daki Kadın­lar Bir­liği – birçok yer­el ve bölge­sel gru­pla, kadın­ların temel hak mücade­lesinde ana aktör oldu.

Sağ kanat pop­ulizmin Avrupa’daki yük­selişinin yeni dönüm nok­tası olarak nite­lendirilen bir ülkede, bu gös­teri altüst edi­ci oldu. Hiç kimse bu kadar çok insanın Roma’da, tama­men kendil­iğin­den örgütlen­miş bir şek­ilde toplan­masını bek­lemiy­or­du. Gös­teriyi düzenleyen­ler bile! Kadın­lar tarafın­dan başlatılan ve şid­dete ve diğer tüm ayrım­cılık biçim­ler­ine karşı savaşan tüm öznel­lik­lere açık bir gös­teriy­di bu, özel­lik­le trans­fem­i­nist ve LGBTQİ’lere. Hay­atımız­da yaşadığımız, kadın cinayet­lerinin sadece son ve ekstrem tem­sili olduğu, her tür şid­dete karşı bir gündü. Gös­terinin çağrı met­ninde göre­bildiğimiz üzere: şid­det sosyal yardım­da, sağlık hizmet­lerinde, eğitimde ve sosyal poli­tikalar­da kısıt­la­ma yapan kemer sık­ma önlem­leridir; şid­det, İtalyan İş Yasası’nda olduğu gibi, emek piyasasını git­tikçe geçi­cileştirmek­tir; şid­det kür­ta­ja karşı hala ahla­ki bir iti­raz geliştirmeler­ine izin ver­ilen İtalya’daki dok­tor­lardır; şid­detin birçok çeşi­di vardır ve biz­im bun­lar­la savaş­mak için hep­si­ni tanı­mamız gerekiy­or, aynı gös­teride bin­lerce pankart ve dövizin dikkat çek­tiği gibi.

İtalyan medyası kadın­ların ölümünü düzen­li olarak gözler önüne seriy­or olsa da (üç günde bir, bir kadın öldürülüy­or), hemen hiçbiri bu şid­dete karşı yak­laşık 200.000 kadının gös­ter­isiyle ilgili her­han­gi bir haber yap­madı.

Bu inanıl­maz güç, binden fazla kadının şid­dete karşı fem­i­nist bir plan hazır­la­mak için bir araya geldiği erte­si günkü ulusal mecliste de açık bir şek­ilde orta­day­dı. Erte­si gün toplanan ulusal meclis­te­ki çalış­tay­lar; hukuk ve adalet, emek ve refah, şid­dete karşı bir araç olarak eğitim, göç­men fem­i­niz­i­mi, toplum­sal hareketlerde­ki cin­siyetçi­lik, cin­sel hak­lar ve üreme hak­ları, anlatım ve medya, ve şid­dete karşı yol­lar idi. Saatlerce, fark­lı nesiller­den binden fazla insan bu ortak sürecin devam­lılığının nasıl sağlanacağını tartıştı. Kap­sam­lı tartış­ma­da şid­det, yal­nız­ca sözcük­ler­le kınanan ancak poli­tikalar, fon­lar, olgu­lar ve gerçek dönüşüm­ler­le mücadele edilmeyen yapısal bir sorun olarak kab­ul edil­di. Tasar­ruf poli­tikaları, çalış­ma reform­ları, ve eğitim sis­tem­i­nin, sağlık hizmet­leri ve şid­det karşıtı merke­z­lerin dağıtıl­ması, kadın­ların özerk­liği­ni ve ken­di kaderi­ni tayin etmesi­ni zayıflatıy­or, sosyal, kültürel ve cin­sel ayrım­cılık­ları art­tırıy­or.

İtalya meclisi Arjan­tinli kadın­ların ardın­dan 8 Mart 2017’de grev için çağrı­da bulun­du. Bu grevin örgütlen­mesi ve şid­dete karşı fem­i­nist bir planın bölge­sel ifade­si 4 ve 5 Şubat’taki bir son­ra­ki ulusal kon­grede tartışıla­cak.
Roma’da 26 ve 27 Kasım yeni bir fem­i­nist hareketin başlangıç nok­tası ola­bilir: Biz bu dönüşümün güç­leriy­iz, ve onu beraber inşa etm­eye devam etmeliy­iz. Arjantin’den İtalya’ya…ve baş­ka her yerde kadın­lar mücadele ediy­or, ve ken­di kader­leri­ni tayin etmek için örgütleniy­or­lar.

#NonUnaDi­Meno
#BirK­işi­Da­haEk­silmeye­ceğiz

Ori­ji­nal Metine buradan ulaşa­bilirsiniz.

Schreibe einen Kommentar

Deine E-Mail-Adresse wird nicht veröffentlicht. Erforderliche Felder sind mit * markiert.